مراسم نوروز و نوروز خوانی در شهرستان کردکوی(گلستان)

در قدیم  شهرکردکوی افرادی  بودند که روزانه در محلات مختلف آمدن بهار را به مردم نوید می دادند .  به این افراد نوروز خون می گفتن !نوروز خوانان معمولا” پانزده روز قبل از فرا رسیدن عید نوروز به داخل روستاها می آمدندند . و با خواندن اشعار در مدح امامان ترانه های محلی، طلیعه سال نو را به آنان مژده میدادند . نوروز خوانان چند نفر بودند که یک نفر اشعار را می خواند، یک نفر ساز می زند،نفر دیگر که به آن کوله کش( بارکش ) می گفتند . به در خانه های مردم می رفتند و می خواندند :
بادبهارون بیمو / نوروز سلطون بیمو/ مژده دهید به دوستان / گل به گلستون اومد / بهار آمد بهار آمد خوش آمد/ علی باذولفقار آمد، خوش آمد/ نوروزتان نوروز دیگر / شما را سال نو باشد مبارک صاحب خانه نیز با دادن پول، شیرینی ، گردو، تخم مرغ و نخود، و کشمش از آنان پذیرایی می کند .

از مراسم به جامانده در ایران زمین، چهارشنبه سوری است که در پایان چهارشنبه هر سال برگزار می شود. در  منطقه کردکوی  عصر روز چهارشنبه آش هفت ترشی، درست می کنند. آشی که هفت نوع ترشی مانند آب نارنج، آب لیمو، آب انار، سرکه، گوجه سبز، و اب از گیل در آن می ریزند و بعد از آماده شدن بین همسایه ها پخش می کنند غروب روز می خوانند با ارزوی شادی و خوشی برای خود و خانواده خود از روی آتش می پرند. آنها می خوانند : سرخی ته از من زردی من از تو !

هنگام تحویل سال نیز در کردکوی افراد خانواده دور سفره هفت سین که با ظرافت و سلیقه خانم خانه چیده شده می نشینند و در حالیکه پدر خانواده دعای تحویل می خواند منتظر سال نو می شوند. هنگامیکه  رادیو و تلویزیون و یا با  تیراندازی یا گفتن اذان سال جدید را به همه اعلام می شد. کسی که به عنوان شگون انتخاب شده با مجمعی که در ان قرآن ، آیینه، اب ، سبزه و شاخه های سبز جوان قرار دارد وارد خانه می شود چهارگوشه اتاق ها را آب می پاشد قرآن را کنار سفره هفت سین می گذارد و شاخه های سبز ( درخت آلوچه) را به این نیت که سال سرسبز و خوش و خرمی برای خانواده باشد، جلوی در اتاق آویزان یا روی طاقچه اتاق می گذارد. دراین روز مادر خانه، غذای عید، سبزی پلو با مرغ یا گوشت درست می کند. علاوه بر آن غذایی به عنوان خیرات برای اموات می پزند و بین مردم پخش می کنند . در غروب شب اول سال به این اعتقاد که چراغ خانه آنها همیشه روشن و نورانی باشد، به سر در خانه ها شمع یا شعله آتش آویزان می کنند.

نوشته شده توسط محمد صالح افتخاری در جمعه, ۲۴ اسفند ۱۳۹۷ ساعت ۵:۰۲ ب.ظ

دیدگاه